Κάθε δίκαιο, τόσο το ιδιωτικό όσο και το δημόσιο, ασχολείται εκτενώς με την τιμωρία παραβατικής / αποκλίνουσας συμπεριφοράς ενός φυσικού, κατά κύριο λόγο, προσώπου. Ο έλεγχος και η μετά από αυτόν διαδικασία επιβολής ποινών είναι η μεγαλύτερη άμυνα της ευνομούμενης κοινωνίας που θέλει τα μέλη της να συνυπάρχουν αρμονικά, δεδομένου ότι ο άνθρωπος από την στιγμή που θα γεννηθεί μέχρι να αποβιώσει τοποθετεί στην πιο περίοπτη και σημαντική θέση το δικό του «θέλω / βουλητικό» υποτιμώντας τις ανάγκες των άλλων συνανθρώπων του. Γι’ αυτό το λόγο οι σύγχρονες πολιτείες έχουν αναπτύξει κανόνες ελέγχου και επιγενόμενης συνέπειας προκειμένου να περιοριστούν εκείνοι που ρέπουν προς το «εγώ» αντί για το «εμείς» .
Α’ ΜΕΡΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ
Εδώ δεν θα μας απασχολήσει το πλέγμα δικαίου των Αστικών και Ποινικών κανόνων καθώς, ως παλαιότερα δίκαια, είναι αρκετά ορισμένα δικονομικώς και ως εκ τούτου οι δικαστές αλλά και οι διάδικοι είναι δύσκολο να αδικήσουν ή να αδικηθούν αντίστοιχα.








