Γράφει η υποπλοίαρχος(ε.α.) Ουρανία Πανταζίδου Π.Ν.«Θα ήταν 1 το μεσημέρι. Τη Σαραντάκη άρχισαν να την εγκαταλείπουν οι δυνάμεις της και να αφήνει σιγά-σιγά το κασόνι. Προσπάθησα να την κρατάω με το ένα χέρι μου. Μια φορά την πήρε το κύμα και την πρόλαβα.
Προσπαθήσαμε με τον Κουρκουνάκη να την βάλουμε μέσα στο κασόνι αλλά δεν μπορέσαμε. Την επόμενη φορά το κύμα την πήρε, σε απόσταση 1 μέτρο από εμάς την είδαμε να χάνεται
